تبلیغات
پایگاه تخصصی زمین شناسی و جغرافیا - گازهای محلول در آب دریاها و اقیانوس ها

تركیب هوای خشك با درصد حجمی به ترتیب زیر می باشد:
ازت= 08/78%
اكسیژن=95/20%
آرگن=93/0%
انیدرید كربنیك=03/0%
به اضافه اثراتی از نئون، هلیوم، كریپتون، گزنون، متان پروتوكسید ازت و هیدرو‍‍ژن كه مجموعا كمتر از 01/0 درصد حجم هوا را تشكیل می‌دهند. تمام گازهای مذكور به صورت محلول در آب دریا وجود دارند.
در آبهای راكد، در غیبت اكسیژن، ممكن است كه علاوه بر گازهای فوق الذكر، هیدروژن سولفوره و متان هم تشكیل شوند.

جدول بالا مقادیر گازهای ازت، اكسیژن، آرگن و انیدرید كربنیك را، بر حسب میلی متر در لیتر، در یك نمونه آب دریا، با شوری 00/0 35 و تحت فشار عادی جو، نشان می‌دهد.
از جدول فوق معلوم می‌شود كه قابلیت انحلال گازهای مختلف، همراه با افزایش درجه حرارت، كاهش پیدا می‌كند. می‌توان گفت كه در دریاها و اقیانوس ها، قابلیت انحلال این گازها، در اثر افزایش مقدار شوری، كاهش پیدا می‌كند. با وجود این در مورد قابلیت انحلال گازها در آب دریا، نقش اصلی و مهم را درجه حرارت بازی می‌كند.

از طرف دیگر، مشخص می‌شود كه قابلیت انحلال اكسی‍ژن و گازكربنیك در آب دریا، نسبت به ازت، خیلی بیشتر است و این حقیقت را می‌توان با توجه به جدول زیر به خوبی درك كرد:



جدول فوق بیان کننده نسبت درصد حجمی گازهای مختلف در جو و در یك نمونه آب دریا با شوری 00/0 35 برحسب درجه سانتی گراد می باشد.


پایگاه ملی داده های علوم زمین