تبلیغات
پایگاه تخصصی زمین شناسی و جغرافیا - تركیب و خواص شیمیایی آب اقیانوس‌ها
1389/10/6

تركیب و خواص شیمیایی آب اقیانوس‌ها

   نوشته شده توسط: تلگرام MzR_F    نوع مطلب :جغرافیای آب ها ،

ثبات تركیب شیمیایی آب اقیانوس‌ها و مهمترین عناصر تشكیل دهنده آن:
در اوایل قرن نوزدهم میلادی پژوهشگرانی چون «ژی- موری» (J.Murray.1818) و آ- ام- مارسه (A.M.marcet.1819) ثابت كردند كه اگرچه مقدار كل املاح محلول در آب دریاها و اقیانوسها از نقطه‌ای به نقطه دیگر می‌تواند تغییرات وسیعی داشته باشد (40 گرم در لیتر در بحر احمر و كمتر از 10 گرم در لیتر بعضی نقاط دریای بالتیك) ولی برعكس مقدار درصد نسبی املاح اصلی به طور محسوس ثابت می‌ماند. البته در این مورد باید آبهای ساحلی را كه تركیب شیمیایی آنها اغلب تحت تاثیر آبها و مواد حمل شده به وسیله رودخانه‌ها یا ذوب یخ ها قرار می‌گیرند مستثنی بداریم.

در اثر قدرت یونیزه كردن آب قسمت اعظم املاحی كه در آب محلول هستند به صورت یون در‌می‌آیند. كلرورها به طوركلی یونیزه می‌شوند. فقط 12% از كلسیم و 11% از منیزیم و 2% از سدیم و بالاخره 1% از پتاسیم به صورت تركیب با «آنیون‌ها» باقی‌می‌مانند و بقیه به صورت یونیزه می‌باشند.برعكس بیشتر از نصف سولفاتها، یك‌سوم 3/1 از بی‌كربناتها و 20 تا 50 درصد فلوئورها به صورت تركیب با كاتیونها می‌باشند و بقیه به صورت یون هستند.
اما بر(B) اساساً به صورت اسید بریك و به صورت غیر یونیزه باقی می‌ماند.با وجود این گاهی در شرایط استثنایی هیدرولیز براتها به تشكیل یونهای H+ و H2Bo3 منجر شود.
در جدول زیركیفیت و نسبت درصد مهمترین عناصر تشكیل دهنده آب اقیانوس‌ها در شرایط 00/370/19 CL= و PH =8 و حرارت 25 درجه سانتی گراد و تحت فشار جو نشان داده شده است.



با توجه به مطالب فوق می‌توان گفت كه مواد اساسی تشكیل دهنده آب دریاها، علاوه بر اسید بریك عبارتند از 10 یون(5 كاتیون و 4 آنیون).
كلیه عناصر ومواد دیگری كه در آب دریا محلول‌اند با مقادیر بسیار جزیی یعنی فقط به حالت Trace موجودند به طوری ككه مجموعا فقط 01/0 درصد از مقدار كل املاح محلول در آب دریا را تشكیل می‌دهند.

مقدار شوری
مقدار شوری آب دریا در حقیقت عبارت است از جرم كل تمام املاحی كه در یك كیلوگرم آب دریا به صورت محلول وجود دارند. متاسفانه تعیین و اندازه گیری این جرم بسیار مشكل و در حقیقت غیر ممكن است زیرا مواد خشكی كه پس از تبخیر یك كیلوگرم از آب دریا به جای می‌مانند بسیار جذب كننده‌رطوبت هستند و بلافاصله پس از متوقف كردن حرارت مقداری بخار آب و هوا را جذب می‌كنند و بدین ترتیب نمی‌توان وزن دقیق آنها را به دست‌ آورد.
به همین دلیل به دست آوردن وزن دقیق املاح محلول در آب دریا مستلزم حرارت دادن پیوسته و طولانی است و این خود باعث تجزیه كربناتها و املاح منیزیم می‌شود.
می‌توان چنین نتیجه گرفت كه مقدار شوری یك تعریف قراردادی است كه به شرح زیر بیان می‌گردد:
مقدار شوری عبارت از مجموع جرم كلیه مواد جامد (بر حسب گرم) در یك كیلوگرم آب دریاست، در حالیكه كربناتها به اكسید تبدیل شده برمورها و یدورها به وسیله معادل خود كلرورها جانشین گردیده و مواد آلی اكسید شده باشند.



پایگاه ملی داده های علوم زمین