تبلیغات
پایگاه تخصصی زمین شناسی و جغرافیا - اهمیت موجودات آبهای زیرزمینی در فرایند خودپالایی


آبهای رونده غیرآلوده دارای اجتماعات زنده متنوع و فراوان بوده ولی در آبهای آلوده تنوع به سرعت کاهش می یابد. پژوهش Husmann در سال 1976نشان داد که فاضلابهای تخلیه شده در دشت سیلابی (Fulda) سبب آلودگی آبهای زیرزمینی تا عمق 5/2 مترمی شود. در چنین آبهایی تقاضای KMnO4 برای اکسیداسیون مواد بالا و میزان اکسیژن پایین بوده، فراوانی جمعیت جانوری نیز پایین است.

میزان مواد آلی کم بوده اکسیژن محلول وضعیت بهتری داشته و موجودات جانوری دارای فراوانی بالا می باشند. پژوهش Curds در سال 1975 نشان داد که سیستم های تصفیه بیولوژیکی (لجن فعال) در مجاورت اجتماع باکتری ها و پروتوزوآ دارای راندمان بهتری نسبت به حضور فقط باکتری ها می باشند. درحالت اول آب صاف و در حالت دوم جریانی با کدروت بیشتر حاصل خواهد شد. تجربه Brink در سال 1976 در عمل فیلتر کردن توسط شن نشان داد که حداکثر معدنی شدن مواد آلی در لایه های سطحی فیلتر، نسبت مستقیم با جمعیت جانوری محل های مذکور دارد. در زیستگاه های آب زیرزمینی سطحی واقع در بستر آبهای رونده نیز فرآیندی مشابه با آب زیرزمینی عمیق انجام می گیرد.

انواعی دیگر از تصفیه آبهای زیرزمینی
در صورت مشاهده مظهر چشمه ای از آب زیرزمینی که برخاب آن در طول سال برای مصرف مورد نظر کافی به نظر می رسد، بایستی اختصاصات فیزیکی و ترکیب شیمیایی آن را تعیین نمود و اگر از این آب برای شرب استفاده می شود باید به تجزیه باکتریولوژیکی آن اقدام نمود. به علاوه بهتر است حتی الامکان پیرامون محل تغذیه آب را بشناسیم. تنها در این صورت است که باید اقدام به بهبود مصنوعی کیفیت آن پرداخت.
در حقیقت آب قابل شرب باید خنک، روشن، زلال، بی رنگ، بی بو، بدون طعم نامطبوع و هم چنین هوادار باشد.
ترکیب شیمیایی حد آبی که به عنوان آب قابل شرب تلقی می گردد با عادت مصرف کنندگان تغییر می نماید. به عقیده فورمایه آبی که حداکثر املاح محلول آن 57 در 100.000 باشد قابل شرب تلقی می گردد. امروزه این مقدار را حد بالایی شوری آب مطبوع می دانند، ولی پذیرفته شده است که انسان بدون ناراحتی و برای مدت نسبتاً مدیدی می تواند آبی را که 250 در 100.000 کلرورسدیم داشته باشد مصرف نماید.
در بالاتر از 250 و تا 500 در 100.000 استفاده از آب نباید ادامه یابد و تنها می توان به طور متناوب از آن استفاده نمود. بالاتر از 500 در 100.000 آب به راحتی توسط ارگانیسم پذیرفته نمی شود.
کربنات کلسیم که از میزان حلالیت کمی برخوردار است، به آسانی از لحاظ شیمیایی تغییر شکل می یابد. کربنات های قلیایی بیشتر مزاحمند. کربنات های قلیایی خاکی و آهن موجب ایجاد قشرهای رسوب می گردند. کلرور سدیم موجود به مقدار کم (حداکثر تا 10میلی گرم در لیتر در چشمه های غیرمعدنی و گرم) از منشاء طبیعی می باشد. در صورتی که مقدار آن از حد ذکر شده بیشتر باشد اصولاً باید ارتباطی بین چشمه و مواد نفوذی از منشاء مناطق مسکونی وجود داشته باشد که البته وجود چنین وضعی از یک آلودگی خبر می دهد.


پایگاه ملی داده های علوم زمین