تبلیغات
پایگاه تخصصی زمین شناسی و جغرافیا - فرسایش و رسوبگذاری توسط آبهای زیرزمینی

http://www.ngdir.ir/Data_Pub/PhotoGallery/Pics/18774_2.jpg

آبهای زیرزمینی در ضمن حرکت خود تغییرات زیادی را به وجود می آورند. آبهای زیرزمینی به علت سرعت بسیار کم نمی توانند، همانند رودخانه ها، از راه سایش با کندن مستقیم سنگ ها باعث فرسایش زمین شوند، ولی قادرند به تدریج مقادیر بسیار زیادی از مواد را حل کرده با خود ببرند و در مقاومت مواد تأثیر منفی بگذارند. در شرایط مناسب با اتصال مجراهای انحلالی و بزرگتر شدن آنها «غار» تشکیل شده و جریانهای رودخانه ای زیرزمینی ایجاد می شود.عمل انحلال بیشتر در امتداد (درزه - درزها)، گسل ها یا سطوح لایه بندی سنگها، مخصوصاً سنگ های آهکی، انجام می شود.
مواد محلولی که به وسیله آبهای زیرزمینی جابجا می شوند ممکن است با تغییر شرایطی چون تغییر فشار و دما، افزایش مواد محلول، تبخیرآب، فعالیت باکتریها و غیره، در نقاط دیگری، بار دیگر رسوب کنند. به این ترتیب ممکن است موادی مثل کربنات کلسیم، سیلیس و اکسیدآهن در لا به لای رسوبات دیگر ته نشین شوند ذرات ناپیوسته آن رسوبات را به هم بچسبانند و سنگ متراکم و یکپارچه ای را به وجود آورند که به این مواد اصطلاحاً «سیمان» گفته می شود. مواد محلولی که به وسیله آبهای زیرزمینی حمل می شوند، گاهی ممکن است جانشین مواد دیگر شوند، یعنی آب زیرزمینی همزمان با حل کردن مواد موجود، مواد جدیدی را به جای آن ته نشین سازد.
وقتی آبهای زیرزمینی در سطح زمین ظاهر می شوند ممکن است بخشی از مواد محلول خود را در محل ظهور باقی بگذارند. این گونه رسوبات، به خصوص به وسیله چشمه های معدنی فراوان تشکیل می شود. یکی از رسوباتی که در دهانه اغلب چشمه های معدنی یافت می شود، کربنات کلسیم است. گاهی کربنات کلسیم ممکن است در دهانه چشمه ها بر اثرخروج گاز CO2 حفره دار شده باشد، که در این صورت تراورتن نامیده می شود. تراورتن به دلیل سهولت دسترسی و سادگی برش، به مقدار زیاد به عنوان روکار بناها مورد استفاده قرار می گیرد.



پایگاه ملی داده های علوم زمین